Shloka 96
संनिविष्टेषु पार्थेषु प्रयातास्तं ह॒दं शनै: । तदनन्तर जब कुन्तीके सभी पुत्र शिविरमें विश्राम करने लगे, तब कृपाचार्य, अश्वत्थामा और सात्वतवंशी कृतवर्मा धीरे-धीरे उस सरोवरके तटपर जा पहुँचे
sanniviṣṭeṣu pārtheṣu prayātās taṃ hradaṃ śanaiḥ |
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—കുന്തീപുത്രന്മാരായ പാണ്ഡവർ ശിബിരത്തിൽ വിശ്രമിക്കാൻ സ്ഥിരപ്പെട്ടപ്പോൾ, കൃപാചാര്യൻ, അശ്വത്ഥാമാവ്, സാത്വതവംശജനായ കൃതവർമ്മൻ എന്നിവർ പതുക്കെ ആ തടാകത്തിന്റെ കരയിലെത്തി।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral contrast: one side rests after battle while the other advances quietly, suggesting that intentions and methods (open combat vs. stealthy approach) matter in evaluating conduct (dharma) even amid war.
After the Pāṇḍavas have settled in their camp, Kṛpa, Aśvatthāmā, and Kṛtavarmā move slowly toward a lake, setting up the next development in the story through a deliberate, quiet approach.