Shloka 553
शरवर्षेण महता समन्तात् पर्यवारयन् | राजन! पाए्डुपुत्र भीमने उन सबपर भयंकर बाणोंकी वृष्टि की। इसी प्रकार आपके सैनिकोंने भी बड़ी भारी बाण-वर्षा करके पाण्डव महारथियोंको सब ओरसे आच्छादित कर दिया
śaravarṣeṇa mahatā samantāt paryavārayan | rājan pāṇḍuputro bhīmas teṣāṃ sarveṣām upari bhayaṅkarabāṇavṛṣṭiṃ mumoca | tathā tava sainyair api mahāśaravarṣeṇa pāṇḍavānāṃ mahārathānāṃ sarvata ācchādanam akriyata ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—മഹത്തായ അമ്പുവർഷംകൊണ്ട് അവർ അവരെ എല്ലാദിക്കുകളിലും വളഞ്ഞു. രാജാവേ! പാണ്ഡുപുത്രനായ ഭീമൻ എല്ലാവരുടെയും മേൽ ഭയങ്കരമായ ശരവർഷം ചൊരിഞ്ഞു. അതുപോലെ നിങ്ങളുടെ സൈന്യവും മഹാ അമ്പുവർഷം നടത്തി പാണ്ഡവ മഹാരഥന്മാരെ എല്ലായിടത്തുനിന്നും മൂടി.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the reciprocity and escalation inherent in war: force is met with force, and tactical advantage shifts rapidly. Ethically, it underscores the grim reality of kṣatriya conflict—valor and duty operate within a destructive cycle where both sides intensify violence to avoid being overrun.
Sañjaya reports that the combatants are hemming each other in with dense volleys of arrows. Bhīma unleashes a terrifying shower upon the opposing forces, and in response the Kaurava troops likewise blanket the Pāṇḍava great warriors with a massive arrow-storm from all directions.