Shloka 3436
दुर्योधनं शरैस्ती3णै: संक्रुद्ध: समवाकिरत् । प्रजानाथ! थोड़ी देरमें सचेत होनेपर क्रोधमें भरे हुए सहदेव दुर्योधनपर पैने बाणोंकी वर्षा करने लगे
duryodhanaṃ śarais tīkṣṇaiḥ saṃkruddhaḥ samavākirat |
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ക്രോധം നിറഞ്ഞ സഹദേവൻ ദുര്യോധനന്റെ മേൽ തീക്ഷ്ണശരങ്ങളുടെ മഴ ചൊരിഞ്ഞു. പ്രജാനാഥാ! അല്പസമയത്തിനകം ബോധം തെളിഞ്ഞപ്പോൾ, കോപാവേശത്തോടെ സഹദേവൻ ദുര്യോധനനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നിരന്തരം ശരവർഷം വിട്ടു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension of kṣatriya life: even a generally dharmic warrior can be overtaken by krodha, yet in a battlefield context that anger is channeled into the grim duty of combat. It implicitly warns that wrath is powerful and contagious, shaping action even when one fights for a just cause.
Sañjaya narrates that Sahadeva, now fully roused and furious, launches a concentrated barrage of sharp arrows at Duryodhana, attempting to overwhelm him in the ongoing Kurukṣetra battle.