Shloka 116
Śalya-parva Adhyāya 26 — Duryodhana’s remnant formation and rapid engagements
पातयामास कौरव्यं रथोपस्थादरिंदम: । फिर हँसते-हँसते उन शत्रुदमन वीरने कुरुवंशी जयत्सेनको नाराचसे घायल करके उसे रथकी बैठकसे नीचे गिरा दिया
pātayāmāsa kauravyaṁ rathopasthād ariṁdamaḥ |
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ശത്രുദമനനായ ആ വീരൻ കൗരവനെ രഥാസനത്തിൽ നിന്ന് താഴെ വീഴ്ത്തി; ചിരിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ നാരാചങ്ങളാൽ ജയത്സേനനെ വ്രണപ്പെടുത്തി രഥപീഠത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്കു തള്ളിവീഴ്ത്തി।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh immediacy of battlefield karma: skill and decisive action bring swift outcomes. Ethically, it reflects the grim reality of kṣatriya-duty in a civil war—valor is praised, yet the violence remains morally weighty within the epic’s larger reflection on dharma.
In Sañjaya’s report of the Kurukṣetra battle, an enemy-crushing warrior strikes a Kaurava so that he falls down from the chariot-seat, indicating a successful attack that disables or unseats the opponent.