Shloka 29
भीमसेनस्य कौरवसुतवधः तथा श्रुतर्वावधः
Slaying of Kaurava princes and the fall of Śrutarvā
तत्रैकबाणनिहतानपश्याम महागजान् । पतितान् पात्यमानांश्व निर्भिनज्नान् सव्यसाचिना,वहाँ हमने देखा कि सव्यसाची अर्जुके एक ही बाणकी चोट खाकर बड़े-बड़े हाथियोंके शरीर विदीर्ण होकर गिर गये हैं और लगातार गिराये जा रहे हैं
tatraika-bāṇa-nihatān apaśyāma mahā-gajān | patitān pātyamānāṁś ca nirbhinna-jñān savyasācinā ||
അവിടെ ഞങ്ങൾ കണ്ടു—സവ്യസാചി അർജുനന്റെ ഒരൊറ്റ ബാണപ്രഹരത്തിൽ മഹാഗജങ്ങളുടെ ദേഹങ്ങൾ പിളർന്ന് വീഴുന്നു; ചിലർ ഇതിനകം പതിച്ചിരിക്കുന്നു, ചിലർ തുടർച്ചയായി വീഴ്ത്തപ്പെടുന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the awe-inspiring power of a warrior’s skill and the stark reality of war: even the mightiest beings can be destroyed instantly. Implicitly, it invites reflection on the ethical gravity of battlefield action, even when undertaken as kṣatriya-dharma.
Sañjaya reports what was witnessed on the battlefield: Arjuna (called Savyasācin) is felling huge elephants with single arrows; some lie already dead while others are still being brought down, their bodies visibly torn by the strikes.