Shloka 21
भीमसेनस्य कौरवसुतवधः तथा श्रुतर्वावधः
Slaying of Kaurava princes and the fall of Śrutarvā
दुर्योधनके प्रहारसे अत्यन्त घायल हुए महाथधनुर्धर धृष्टद्युम्न अंकुशसे पीड़ित हुए हाथीके समान कुपित हो उठे और उन्होंने अपने बाणोंद्वारा उसके चारों घोड़ोंको मौतके हवाले कर दिया तथा एक भल्लसे उसके सारथिका भी सिर धड़से काट लिया
sañjaya uvāca | duryodhana-prāhāreṇātyanta-ghāyalo mahā-dhanurdharaḥ dhṛṣṭadyumnaḥ aṅkuśa-pīḍita iva hastī kupito babhūva | sa ca svabāṇaiḥ tasya catvāro 'śvān mṛtyu-lokaṃ nināya, ekēna bhallena ca tasya sārathēḥ śiraḥ kāyāt apāharat |
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ദുര്യോധനന്റെ പ്രഹാരത്തിൽ അത്യന്തം മുറിവേറ്റ മഹാധനുർധരൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ, അങ്കുശംകൊണ്ട് പീഡിതനായ ഗജംപോലെ ക്രോധത്തിൽ ജ്വലിച്ചു. അവൻ തന്റെ ബാണങ്ങളാൽ എതിരാളിയുടെ നാലു കുതിരകളെ മരണത്തിലേക്ക് അയച്ചു; ഒരൊറ്റ ഭല്ലംകൊണ്ട് സാരഥിയുടെ ശിരസ്സിനെ ദേഹത്തിൽ നിന്ന് വേർപ്പെടുത്തി।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how pain and provocation can ignite wrath, and how anger in war rapidly intensifies harm. It implicitly warns that even celebrated warriors may commit severe acts when driven by retaliation, illustrating the ethical deterioration that prolonged conflict can produce.
After being badly wounded by Duryodhana’s attack, Dhrishtadyumna becomes furious like a goaded elephant. He shoots down Duryodhana’s four horses and then, with a single broad-headed arrow, beheads the charioteer.