Shloka 4
Kṛtavarmā–Sātyaki Chariot Duel and Kaurava Morale Shock (कृतवर्म-सात्यकि-द्वैरथम्)
तमास्थितो राजवरो बभूव यथोदयस्थ: सविता क्षपान्ते | स तेन नागप्रवरेण राज- न्नभ्युद्ययौ पाण्डुसुतान् समेतान्
tam āsthito rājavaro babhūva yathodayasthaḥ savitā kṣapānte | sa tena nāgapravareṇa rājan abhyudyayau pāṇḍusutān sametān |
അവിടെ നിലകൊണ്ടിരുന്ന ആ ശ്രേഷ്ഠരാജാവ് രാത്രിയുടെ അവസാനം ഉദിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ ദീപ്തനായി. പിന്നെ, രാജാവേ, ആ ഉത്തമ ഗജരാജത്തിൽ ആരൂഢനായി, ഒന്നിച്ചുകൂടിയ പാണ്ഡുപുത്രന്മാരെ നേരിടാൻ യുദ്ധാർത്ഥം മുന്നേറി—രാജധർമ്മത്തിന്റെ ആത്മവിശ്വാസവും യുദ്ധം ആവശ്യപ്പെടുന്ന കഠിനനിശ്ചയവും കൈവശമാക്കി।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of steadfastness: a ruler, once committed to the battlefield, must act with resolve and presence. The sun-at-dawn simile frames martial advance not as mere aggression but as a solemn, duty-bound emergence into a decisive moment.
Sañjaya describes a foremost king taking position mounted on a great elephant and moving forward to confront the assembled Pāṇḍavas. The scene is painted with luminous imagery—like the sun rising after night—signaling the start of a forceful engagement.