Shloka 48
हतो$सि पापेत्यभिगर्जमानो रुद्रोडन्धकायान्तकरं यथेषुम् प्रसार्य बाहुं सुदृढं सुपार्णि क्रोधेन नृत्यन्निव धर्मराज:,जैसे रुद्रने अन्धकासुरपर प्राणान्तकारी बाण छोड़ा था, उसी प्रकार क्रोधसे नृत्य-सा करते हुए धर्मराज युधिष्ठिरने सुन्दर हाथवाली अपनी सुदृढ़ बाँह फैलाकर वह शक्ति शल्यपर चला दी और गरजते हुए कहा--'ओ पापी! तू मारा गया”
hato'si pāpety abhigarjamāno rudro 'ndhakāyāntakaraṃ yatheṣum | prasārya bāhuṃ sudṛḍhaṃ suparṇi krodhena nṛtyann iva dharmarājaḥ ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു— “ഹേ പാപി! നീ ഹതനായിരിക്കുന്നു!” എന്നു ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട് ധർമ്മരാജൻ യുധിഷ്ഠിരൻ തന്റെ ദൃഢവും ശോഭനവുമായ ഭുജം നീട്ടി, ക്രോധത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നവനെന്നപോലെ ശല്യനിലേക്കു ശക്തി എറിഞ്ഞു; ഒരിക്കൽ രുദ്രൻ അന്ധകനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പ്രാണാന്തകരമായ അമ്പ് വിട്ടതുപോലെ।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even a ruler devoted to dharma may be compelled to act with force in war; the verse highlights the ethical strain of righteous duty—anger arises, yet the action is framed as a necessary execution of kṣatriya responsibility against wrongdoing.
Sañjaya describes Yudhiṣṭhira, shouting “You are slain, O sinner!”, extending his strong arm and hurling his weapon at Śalya; the act is compared to Rudra’s deadly shot against the demon Andhaka, emphasizing the ferocity and decisiveness of the moment.