Śalya-hatānantarāṇi: Madrarāja-padānugānāṃ praskandana and the Pandava counter-encirclement (शल्यहतानन्तराणि—मद्रराजपदानुगानां प्रस्कन्दनम्)
तत्पश्चात् महामना मद्रराज शल्यने सूर्य और अग्निके समान तेजस्वी बाणसे अत्यन्त वेगवान् और भयंकर बलशाली वीर युधिष्ठिरकी छातीमें चोट पहुँचायी ।। ततो5तिविद्धो5थ युधिष्ठिरोडपि सुसम्प्रयुक्तेन शरेण राजन । जघान मद्राधिपतिं महात्मा मुर्दें च लेभे ऋषभ: कुरूणाम्,राजन! उससे अत्यन्त घायल होनेपर भी कुरुकुल-शिरोमणि महात्मा युधिष्ठिरने अच्छी तरह चलाये हुए बाणके द्वारा मद्रराज शल्यको आहत (एवं मूर्च्छित) कर दिया। इससे उन्हें बड़ी प्रसन्नता हुई
tatpaścāt mahāmanā madrarājaḥ śalyas tu sūryāgnisama-tejasā bāṇena atyanta-vegavān bhīma-balaḥ vīraṃ yudhiṣṭhiram urasi samāhatya | tato ’tividdho ’tha yudhiṣṭhiro ’pi su-samprayuktena śareṇa rājan | jaghāna madrādhipatiṃ mahātmā mūrdhni ca lebhe ṛṣabhaḥ kurūṇām ||
അതിനുശേഷം മഹാമനസ്സുള്ള മദ്രരാജൻ ശല്യൻ, സൂര്യനും അഗ്നിയുംപോലെ ദീപ്തിമാനായി, അതിവേഗവും ഭയങ്കരബലവും നിറഞ്ഞ അമ്പുകൊണ്ട് വീരൻ യുധിഷ്ഠിരന്റെ വക്ഷസ്ഥലത്ത് പ്രഹരിച്ചു. അതിനാൽ അത്യന്തം വിദ്ധനായിട്ടും കുരുക്കളുടെ ഋഷഭനായ മഹാത്മാ യുധിഷ്ഠിരൻ നന്നായി ലക്ഷ്യമിട്ട ശരംകൊണ്ട് മദ്രാധിപതിയെ പ്രതിഘാതിച്ച് മൂർച്ച്ഛിപ്പിച്ചു.
संजय उवाच
Even when wounded, a ruler committed to kṣatriya-dharma must remain steady, act with discipline rather than panic, and respond with controlled skill. The verse frames valor not as rage but as steadfast endurance and competent action amid suffering.
Śalya strikes Yudhiṣṭhira hard in the chest with a blazing, fast arrow. Despite being badly pierced, Yudhiṣṭhira retaliates with a well-shot arrow and hits Śalya, leaving him stunned/overpowered in that exchange.