Shloka 30
Śalya–Yudhiṣṭhira Duel and the Discharge of the Śakti (शल्यवधप्रसङ्गः)
महता हर्षजेनाथ नादेन कुरुपुड्रवा: | उन कुरुकुलके श्रेष्ठ वीरोंने रोषमें भरकर महान् हर्षनादके साथ वेगशाली वीर मद्रराज शल्यपर धावा किया ।। ह्वादेन गजघण्टानां शड्खानां निनदेन च
mahātā harṣajenātha nādena kurupuṅgavāḥ | tān kurukulake śreṣṭhān vīrān roṣeṇa pūrayitvā mahāharṣanādena saha vegāś ca vīrā madrarājaṃ śalyam abhidadhruvuḥ || hrādena gajaghaṇṭānāṃ śaṅkhānāṃ ninadena ca ||
അപ്പോൾ കുരുക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ വീരന്മാർ ഹർഷജന്യമായ മഹാനാദം ഉയർത്തി. ആ ഗർജ്ജനയിൽ കുരുവീരർ രോഷം നിറഞ്ഞു; വേഗശാലികൾ മഹാ ജയഘോഷത്തോടെ മദ്രരാജൻ ശല്യനെതിരെ പാഞ്ഞുകയറി—ആനമണികളുടെ ഘോഷവും ശംഖനാദവും മുഴങ്ങുമ്പോൾ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how powerful collective emotions—joyful exhilaration and wrath—can drive warriors into intensified violence. In Mahābhārata’s ethical frame, such surges of passion (harṣa, roṣa) are potent forces that can eclipse restraint, reminding readers that inner states shape outward action, especially in war.
Sañjaya describes the Kuru champions raising a great roar and, stirring one another’s anger, rushing swiftly to attack Śalya, the king of Madra. The charge is accompanied by the booming of bells on elephants and the blaring of conches, amplifying the battlefield’s tumult.