Shloka 32
शल्य–युधिष्ठिरयुद्धप्रारम्भः
Commencement of the Śalya–Yudhiṣṭhira Duel
सात्यकेश्वैव शूरस्य मद्राणामधिपस्य च । यादृशो वै पुरा वृत्त: शम्बरामरराजयो:,शूरवीर सात्यकि और मद्रराज शल्य इन दोनोंका वह संग्राम बड़ा भयंकर और अद्भुत दिखायी देता था। वह वैसा ही था, जैसा कि पूर्वकालमें शम्बरासुर और देवराज इन्द्रका युद्ध हुआ था
sātyakeś caiva śūrasya madrāṇām adhipasya ca | yādṛśo vai purā vṛttaḥ śambarāmararājayoḥ ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ശൂരവീരൻ സാത്യകിയും മദ്രരുടെ അധിപൻ ശല്യനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം, പൂർവകാലത്ത് ശംബരാസുരനും ദേവരാജൻ ഇന്ദ്രനും തമ്മിൽ നടന്ന സമരത്തെപ്പോലെ തന്നെയായിരുന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the epic ideal of kṣatriya-dharma: in war, a warrior’s duty is to meet a worthy opponent with steadfast courage. By comparing the duel to Indra’s mythic battle with Śambara, the text frames the encounter as a test of extraordinary valor and endurance, where ethical emphasis lies on fearless performance of one’s role rather than personal hatred.
Sañjaya describes to Dhṛtarāṣṭra the fierce duel between Sātyaki and Śalya, the ruler of Madra. He intensifies the scene by likening it to an ancient, legendary conflict—Śambara versus Indra—signaling that the combat is exceptionally formidable and awe-inspiring.