Shloka 12
शल्य–युधिष्ठिरयुद्धप्रारम्भः
Commencement of the Śalya–Yudhiṣṭhira Duel
ततस्तु नकुलः शूरो धर्मराजे प्रपीडिते | अभिदुद्राव वेगेन मातुलं मातृनन्दन:,जब धर्मराज युधिष्ठिर शल्यकी मारसे अत्यन्त पीड़ित हो गये, तब माताको आनन्दित करनेवाले शूरवीर नकुलने बड़े वेगसे अपने मामापर आक्रमण किया
tatastu nakulaḥ śūro dharmarāje prapīḍite | abhidudrāva vegena mātulaṃ mātṛnandanaḥ ||
അപ്പോൾ ധർമരാജൻ യുധിഷ്ഠിരൻ ശല്യന്റെ പ്രഹാരങ്ങളാൽ അത്യന്തം പീഡിതനായപ്പോൾ, മാതാവിനെ ആനന്ദിപ്പിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ച വീരൻ നകുലൻ മഹാവേഗത്തിൽ തന്റെ മാതുലനായ ശല്യന്റെ നേരെ പാഞ്ഞുചെന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in crisis: when a righteous leader is endangered, a warrior must act decisively to protect him, even when the opponent is a close relative—showing the painful ethical tension between family ties and duty in war.
As Yudhiṣṭhira is being heavily pressured in battle (by Śalya), Nakula swiftly rushes forward to attack his maternal uncle, attempting to relieve the king and turn the tide.