Shloka 25
Śalya–Bhīma Gadā-saṃnipāta and Śalya’s Bāṇa-jāla against Yudhiṣṭhira
Book 9, Chapter 11
भ्रमराणामिव व्राता: शलभानामिव व्रजा: । ह्वादिन्य इव मेघेभ्य: शल्यस्य न्यपतन् शरा:,शल्यके बाण भ्रमरोंके समूह, टिड्डियोंके दल और मेघोंकी घटासे प्रकट होनेवाली बिजलियोंके समान पृथ्वीपर गिर रहे थे
bhramarāṇām iva vrātāḥ śalabhānām iva vrajāḥ | hvādinyā iva meghabhyaḥ śalyasya nyapatan śarāḥ ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ശല്യന്റെ അമ്പുകൾ കൂട്ടംകൂടിയായി ഭൂമിയിലേക്കു വീഴുകയായിരുന്നു—തേനീച്ചക്കൂട്ടങ്ങളെപ്പോലെ, വെട്ടുക്കിളിപ്പടകളെപ്പോലെ, മഴമേഘങ്ങളിൽ നിന്നു പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്ന മിന്നലിനെപ്പോലെ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, force can become overwhelming and wide-ranging; it implicitly invites reflection on restraint and responsibility, since martial power affects many beyond a single target.
Sañjaya narrates the battle scene: Śalya’s arrows are raining down in great numbers, compared through vivid similes to swarming bees, bands of locusts, and lightning emerging from clouds.