Shloka 7
शल्यस्य पाण्डवसेनापीडनम् — Śalya’s Assault on the Pāṇḍava Host
with Omens and Bhīma’s Counter
मद्रराजं तु समरे दृष्टवा युद्धाय धिष्ठितम् । कुरव: संन्यवर्तन्त मृत्युं कृत्वा निवर्तनम्,समरांगणमें मद्रराज शल्यको युद्धके लिये डटा हुआ देख कौरव-सैनिक मृत्युको ही युद्धसे निवृत्तिकी सीमा नियत करके पुनः रणभूमिमें लौट आये
madrarājaṃ tu samare dṛṣṭvā yuddhāya dhiṣṭhitam | kuravaḥ saṃnyavartanta mṛtyuṃ kṛtvā nivartanam ||
സമരഭൂമിയിൽ മദ്രരാജൻ ശല്യൻ യുദ്ധത്തിനായി അചഞ്ചലമായി നിലകൊള്ളുന്നതു കണ്ട കുരുക്കൾ തിരിഞ്ഞുവന്നു; മരണത്തെയേ പിൻമാറ്റത്തിന്റെ അതിരാക്കി അവർ വീണ്ടും रणഭൂമിയിലേക്കു കടന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a warrior-code ideal: steadfastness under a capable leader, where retreat is morally constrained by honor and duty—so much so that death is accepted as the final boundary rather than withdrawal.
Sañjaya reports that the Kaurava troops, seeing Śalya (the Madra king) firmly positioned and ready for combat, regain resolve and return to the battlefield, treating death as preferable to turning away from the fight.