Shloka 29
शल्यस्य पाण्डवसेनापीडनम् — Śalya’s Assault on the Pāṇḍava Host
with Omens and Bhīma’s Counter
धनुश्चिच्छेद राजेन्द्र सत्यसेनस्थ पाण्डव: । राजेन्द्र! तत्पश्चात् सानपर चढ़ाकर तेज किये हुए सुवर्णमय पंखवाले एक नाराचका संधान करके पाण्डुपुत्र नकुलने सत्यसेनका धनुष काट दिया || २८ $ ।। अथान्यं रथमास्थाय धनुरादाय चापरम्
sañjaya uvāca | dhanuś ciccheda rājendra satyasenastha pāṇḍavaḥ | athānyaṃ ratham āsthāya dhanur ādāya cāparam |
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—രാജേന്ദ്രാ! സത്യസേനനെ നേരിട്ട് നിലകൊണ്ട പാണ്ഡവൻ നകുലൻ അവന്റെ ധനുസ്സിനെ ഛേദിച്ചു. പിന്നെ മറ്റൊരു രഥത്തിൽ കയറി മറ്റൊരു ധനുസ്സെടുത്തു വീണ്ടും യുദ്ധത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in practice: disciplined, effective action in battle. It suggests that duty is carried out through skill and steadiness—neutralizing an opponent’s weapon rather than indulging in uncontrolled rage.
Sanjaya reports to the king that the Pandava (Nakula) severs Satyasena’s bow. Immediately afterward, Nakula mounts another chariot and takes up another bow, continuing the fight without pause.