Shloka 130
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
अन्योन्यं सम्परिष्वज्य शयानान् द्रवतो5परान् | संलीनान् युद्धयमानांश्व सर्वान् द्रौणिरपोथयत्
anyonyam sampariṣvajya śayānān dravatoparān | saṃlīnān yuddhayamānāṃś ca sarvān drauṇir apothayat ||
ചിലർ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടന്നിരുന്നു; ചിലർ ഭീതിയിൽ ഓടിപ്പോകുകയായിരുന്നു; ചിലർ ഒളിഞ്ഞിരുന്നു; ചിലർ പോരാടാൻ ശ്രമിച്ചു—ദ്രോണപുത്രൻ അശ്വത്ഥാമൻ എല്ലാവരെയും വധിച്ചു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war can descend into adharma when restraint and rules collapse—especially in a night raid where the vulnerable (sleeping, fleeing, hiding) are killed. It invites reflection on ethical limits in conflict and the consequences of vengeance-driven violence.
Sañjaya describes the chaos in the camp during Aśvatthāman’s nocturnal assault: some warriors lie embracing in sleep, some run, some hide, some try to fight; Aśvatthāman cuts them all down indiscriminately.