Shloka 33
“नरश्रेष्ठट हम दोनों एक साथ तुम्हारी सहायताके लिये चले हैं। तुम्हारे दुःख-सुखमें हमारा समान भाग होगा, तुम्हें हम दोनोंपर संदेह नहीं करना चाहिये” ।।
sañjaya uvāca | narāśreṣṭha! vayam ubhau ekasātha tava sahāyatāyai calitau | tava duḥkha-sukhe asmākaṃ samānaḥ bhāgaḥ bhaviṣyati; tvayā asmatsu ubhayor api saṃdeho na kartavyaḥ || aśvatthāmā tu saṃkruddhaḥ pitur vadham anusmaran | tābhyāṃ tathyaṃ tathā ācakhyau yad asya ātma-cikīrṣitam ||
“ഹേ നരശ്രേഷ്ഠാ! നിനക്ക് സഹായം ചെയ്യാൻ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് പുറപ്പെട്ടതാണ്. നിന്റെ ദുഃഖ-സുഖങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ സമഭാഗികളായിരിക്കും; അതിനാൽ ഞങ്ങളെ സംശയിക്കരുത്.” എന്നാൽ പിതൃവധം ഓർത്തു അശ്വത്ഥാമൻ ക്രോധത്തിൽ ജ്വലിച്ചു; തന്റെ ഉള്ളിൽ ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിച്ചതെല്ലാം അവൻ ആ രണ്ടുപേരോടും യഥാർത്ഥമായി പറഞ്ഞു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts pledged solidarity with the moral danger of being drawn into another’s vengeance: shared loyalty can become complicity when anger rooted in bereavement drives one toward harmful intent.
Two companions assure support and shared fate, urging trust; meanwhile Aśvatthāmā, burning with rage at his father’s killing, openly tells them his intended course of action—setting the stage for the grim events of the Sauptika episode.