Shloka 16
संसारके सम्पूर्ण अस्त्रवेत्ताओंमें तुम श्रेष्ठ हो। तुम्हारी सर्वत्र ख्याति है। इस जगतमें अबतक कभी तुम्हारा छोटे-से-छोटा दोष भी देखनेमें नहीं आया है ।।
saṃsārake sampūrṇa astravettāsu tvaṃ śreṣṭho 'si | tava sarvatra khyātiḥ | asmin jagati adyāvat kadācit tava laghutamo 'pi doṣo na dṛṣṭapūrvaḥ || tvaṃ punaḥ sūryasaṅkāśaḥ śvo bhūtvā udite ravau | prakāśe sarvabhūtānāṃ vijetā yudhi śātravān ||
കൃപൻ പറഞ്ഞു—ഈ ലോകത്തിൽ ആയുധശാസ്ത്രം അറിയുന്നവരിൽ നീയാണു ശ്രേഷ്ഠൻ. നിന്റെ കീർത്തി എല്ലായിടത്തും പരന്നിരിക്കുന്നു; ഇന്നുവരെ നിനക്കുള്ള ഏറ്റവും ചെറിയ കുറ്റം പോലും ആരും കണ്ടിട്ടില്ല. അതിനാൽ നാളെ സൂര്യൻ ഉദിക്കുമ്പോൾ നീ സൂര്യനെപ്പോലെ ദീപ്തനായി, പകൽവെളിച്ചത്തിൽ സർവ്വജീവികളുടെ സാക്ഷിയിൽ ശത്രുക്കളോട് യുദ്ധം ചെയ്ത് അവരെ ജയിക്കു।
कृप उवाच
Educational Q&A
The verse frames martial action within public, accountable conduct: true excellence is not only skill with weapons but also a reputation free from blemish, and victory sought openly “in the light,” aligning valor with honor and dharma.
Kṛpa praises the addressed warrior as the foremost weapon-master and urges him to wait for sunrise, then fight in daylight before all beings and defeat the enemies—an exhortation toward open battle rather than concealed action.