Shloka 18
Adhyaya 11 — Draupadī’s Grief, Demand for Justice, and Bhīma’s Departure
धर्म्य॑ धर्मेण धर्मज्ञे प्राप्तास्ते निधनं शुभे | पुत्रास्ते भ्रातरश्नैव तान्न शोचितुमरहसि
vaiśampāyana uvāca | dharmyā dharmeṇa dharmajñe prāptās te nidhanaṃ śubhe | putrās te bhrātaraś caiva tān na śocitum arhasi ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— ശുഭേ! നീ ധാർമ്മികയും ധർമ്മജ്ഞയും ആകുന്നു. നിന്റെ പുത്രന്മാരും സഹോദരന്മാരും ധർമ്മയുദ്ധം ചെയ്ത് ധർമ്മാനുസൃതമായ അന്ത്യം പ്രാപിച്ചു; അതിനാൽ അവരുടെ വേണ്ടി നീ ദുഃഖിക്കേണ്ടതില്ല.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Grief is tempered by dharma: when warriors meet death while fulfilling righteous duty, the survivor is urged to recognize the ethical frame of their end and restrain lamentation.
The narrator Vaiśampāyana addresses a bereaved woman, reminding her that her sons and brothers died in a dharma-consistent battle, and counsels her not to mourn them.