Adhyaya 11 — Draupadī’s Grief, Demand for Justice, and Bhīma’s Departure
दिष्टया त्वं कुशली पार्थ मत्तमातड़गामिनीम् । अवाप्य पृथिवीं कृत्स्नां सौभद्रे न स्मरिष्यसि
“കുന്തീനന്ദനാ! നീ കുശലമായി ഇരുന്നു, മദിച്ച ആനപോലെ ഗർവത്തോടെ നടക്കുന്ന ഈ സമസ്ത ഭൂമിയുടെ രാജ്യം നേടിയിരിക്കുന്നു; ഇനി സुभദ്രയുടെ പുത്രനായ അഭിമന്യുവിനെയും നീ ഓർക്കുകയില്ല.”
वैशम्पायन उवाच