Shloka 39
उक्तवान् न गृहीतं वै मया पुत्रहितैषिणा,“महाराज! ऐसा करनेपर आप परम कल्याणके भागी होंगे।” संजय! इस प्रकार विदुरने मुझसे धर्म और अर्थयुक्त बातें कही थीं; किंतु पुत्रका हित चाहनेवाला होकर भी मैंने उनकी बात नहीं मानी
dhṛtarāṣṭra uvāca | uktavān na gṛhītaṃ vai mayā putrahitaiṣiṇā | “mahārāja! evaṃ karṇe paraṃ kalyāṇasya bhāgī bhaviṣyasi” iti | sañjaya! evaṃ vidureṇa mayā saha dharmārthayuktā vācaḥ kathitāḥ; kintu putrasya hitaṃ kāṅkṣamāṇo 'pi mayā tasya vacanaṃ na gṛhītam |
ധൃതരാഷ്ട്രൻ പറഞ്ഞു—പറഞ്ഞത് ഞാൻ സ്വീകരിച്ചില്ല; പുത്രഹിതം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നിട്ടും. “ഹേ മഹാരാജാവേ, ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ നീ പരമ ശ്രേയസ്സിന്റെ ഭാഗഭാക്കാകും.” സഞ്ജയാ, ഇങ്ങനെ വിദുരൻ എനിക്ക് ധർമ്മവും നയവും ചേർന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു; എങ്കിലും പുത്രന്മാരുടെ നന്മ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും ഞാൻ ആ ഉപദേശം അനുസരിച്ചില്ല.
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
Even when one claims to seek a loved one’s welfare, attachment can make one reject dharmic and prudent counsel; true welfare requires listening to righteous advice over partiality.
Dhṛtarāṣṭra tells Sañjaya that Vidura had advised him with words aligned to dharma and political wisdom, promising ‘highest good’ if followed, but Dhṛtarāṣṭra admits he did not accept that counsel due to his bias toward his sons.