Shloka 37
यमसभावर्णनम् (Yamasabhā-varṇanam) — Nārada’s Description of Dharmarāja’s Assembly
चित्राड्दाश्षित्रमाल्या: सर्वे ज्वलितकुण्डला: । सुकृतै: कर्मभि: पुण्यै: पारिबर्ैश्ष भूषिता:,सभी अद्भुत बाजूबंद, विचित्र हार और जगमगाते हुए कुण्डल धारण करते हैं। वे अपने पवित्र शुभ कर्मों तथा वस्त्राभूषणोंसे भी विभूषित होते हैं
citrāddāś citramālyāḥ sarve jvalitakuṇḍalāḥ | sukṛtaiḥ karmabhiḥ puṇyaiḥ pāribarhaiś ca bhūṣitāḥ ||
നാരദൻ പറഞ്ഞു—അവർ എല്ലാവരും വിചിത്ര പുഷ്പമാലകളും അത്ഭുത ഹാരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു; അവരുടെ കുണ്ഡലങ്ങൾ ജ്വലിച്ച് തിളങ്ങുന്നു. പുണ്യമായ സുകൃതകർമ്മങ്ങളാലും, ഉത്തമ വസ്ത്രാഭരണങ്ങളാലും അവർ അലങ്കൃതരാണ്.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse links ethical conduct to its fruits: virtuous actions (sukṛta, puṇya) become the cause of honor, beauty, and elevated status, symbolized by radiant ornaments and fine attire.
Nārada is describing a group of exalted beings (or honored persons) whose appearance is resplendent—garlands, shining earrings, and rich attire—presenting their splendor as the visible outcome of accumulated merit.