Shloka 27
हा पाण्डो हा महाराज क्वासि किं समुपेक्षसे । पुत्रान् विवास्यत: साधूनरिभिर्यूतनिर्जितान्,हा महाराज पाण्ड! कहाँ हो? आज तुम्हारे श्रेष्ठ पुत्रोंको शत्रुओंने जूएमें जीतकर वनवास दे दिया है, तुम क्यों इनकी दुरवस्थाकी उपेक्षा कर रहे हो?
hā pāṇḍo hā mahārāja kvāsi kiṁ samupekṣase | putrān vivāsyataḥ sādhūn aribhir yūtanirjitān ||
അയ്യോ പാണ്ഡുവേ! അയ്യോ മഹാരാജാവേ—എവിടെയാണു നീ? എന്തുകൊണ്ട് നീ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു? ശത്രുക്കൾ ചൂതിൽ ജയിച്ച് നിന്റെ സദ്ഗുണമുള്ള പുത്രന്മാരെ വനവാസത്തിലേക്ക് തള്ളിക്കളയുന്നു; അവരുടെ ദുഃഖം നീ എന്തുകൊണ്ട് അവഗണിക്കുന്നു?
वैशमग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical shock of dharma being overturned: righteous heirs are unjustly ruined through deceitful gambling, and the lament questions the moral order and the protective duty expected of a king/father figure.
After the Pāṇḍavas are defeated in the dice game and condemned to exile by their enemies, a lamenting voice calls out to the deceased king Pāṇḍu, asking why he does not ‘see’ or respond to his sons’ calamity.