Shloka 23
मैव सम सुकृताललोकान् गच्छेत् पार्थों वृकोदर: । यदि वक्षो हि ते भित्त्वा न पिबेच्छोणितं रणे,वैशम्पायन उवाच तस्य राजा सिंहगते: सखेलं दुर्योधनो भीमसेनस्य हर्षात् गतिं स्वगत्यानुचकार मन्दो निर्गच्छतां पाण्डवानां सभाया: वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! जब पाण्डवलोग सभाभवनसे निकले, उस समय मन्दबुद्धि राजा दुर्योधन हर्षमें भरकर सिंहके समान मस्तानी चालसे चलनेवाले भीमसेनकी खिल्ली उड़ाते हुए उनकी चालकी नकल करने लगा
bhīmasena uvāca |
maiva sama-sukṛtāl lokān gacchet pārtho vṛkodaraḥ |
yadi vakṣo hi te bhittvā na pibec choṇitaṃ raṇe ||
vaiśampāyana uvāca |
tasya rājā siṃha-gateḥ sa-khelaṃ duryodhano bhīmasenasya harṣād gatiṃ sva-gatyānucakāra |
mandho nirgacchatāṃ pāṇḍavānāṃ sabhāyāḥ ||
ഭീമസേനൻ പറഞ്ഞു—യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ നെഞ്ച് പിളർത്തി നിന്റെ രക്തം ഞാൻ കുടിക്കാതിരുന്നാൽ, അർജുനനും ഞാനും ഒരേ പുണ്യലോകങ്ങൾ പ്രാപിക്കാതിരിക്കട്ടെ. വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ജനമേജയ! പാണ്ഡവർ സഭാമന്ദിരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുമ്പോൾ, ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞ മന്ദബുദ്ധിയായ രാജാവ് ദുര്യോധനൻ, സിംഹത്തെപ്പോലെ ഗർവത്തോടെ നടക്കുന്ന ഭീമസേനനെ പരിഹസിച്ച്, തന്റെ നടപ്പിലൂടെ അവന്റെ നടപ്പ് അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
भीमसेन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how unchecked pride and mockery deepen enmity and propel adharma: Duryodhana’s taunt adds humiliation to injustice, while Bhīma’s fierce vow shows how anger can harden into violent resolve—ethically warning that insults and wrath both escalate conflict.
After the events in the assembly, the Pāṇḍavas depart. Bhīma utters a terrifying battlefield vow against Duryodhana (to split his chest and drink his blood). Immediately after, Duryodhana, elated and foolish, imitates Bhīma’s lion-like gait to ridicule him as they leave the sabhā.