Shloka 3
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Saṃvāda: Anuśocana, Nimittāni, and Vidura’s Warning
अप्लवे5म्भसि मग्नानामप्रतिछे निमज्जताम् । पाज्चाली पाण्डुपुत्राणां नौरेषा पारगाभवत्,पाण्डवलोग नौका और आधारसे रहित जलनमें गोते खा रहे थे अर्थात् संकटके अथाह सागरमें डूब रहे थे, किंतु यह पांचालराजकुमारी इनके लिये पार लगानेवाली नौका बन गयी
aplāve ’mbhasi magnānām apratiṣṭhe nimajjatām | pāñcālī pāṇḍuputrāṇāṃ naur eṣā pāragābhavat ||
നൗകയില്ലാത്തതും ആശ്രയമില്ലാത്തതുമായ ജലത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും മുങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന പാണ്ഡുപുത്രന്മാർക്കായി ഈ പാഞ്ചാലി അവരെ അക്കരെയെത്തിക്കുന്ന നൗകയായി മാറി.
कर्ण उवाच
Educational Q&A
In extreme adversity, when conventional supports collapse, a righteous and steadfast ally can become the very means of deliverance; the verse elevates Draupadī as a sustaining moral and strategic force for the Pāṇḍavas.
Karna, speaking in the royal assembly context, uses a vivid metaphor: the Pāṇḍavas are like men drowning in a supportless, unfordable flood, and Draupadī (Pāñcālī) is portrayed as the boat that enables them to reach safety—i.e., to endure and ultimately overcome their calamity.