Shloka 22
Sabhā Parva, Adhyāya 68 — Pāṇḍavānāṃ Vanavāsa-prasthānaḥ; Duḥśāsana-nindā; Pāṇḍava-pratijñāḥ
तदयं पाण्डुपुत्रेण व्यसने वर्तता भृशम् । समाहूतेन कितवैरास्थितो द्रौपदीपण:,'ये पाण्डुनन्दन युधिष्ठिर द्यूतरूपी दुर्व्यसनमें अत्यन्त आसक्त हैं। इन्होंने धूर्त जुआरियोंसे प्रेरित होकर द्रौपदीको दाँवपर लगा दिया है
tad ayaṃ pāṇḍuputreṇa vyasane vartatā bhṛśam | samāhūtena kitavair āsthito draupadīpaṇaḥ ||
ഈ പാണ്ഡുപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരൻ ദ്യൂതമെന്ന ദുർവ്യസനത്തിൽ അത്യന്തം മുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. വിളിച്ചുവരുത്തപ്പെട്ട കപട ചൂതന്മാരുടെ പ്രേരണയിൽ ദ്രൗപദിയെ പണമായി വെച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral collapse that follows from vyasana (destructive vice) and bad company: when judgment is clouded by addiction and manipulation, even a dharmic ruler can commit grave adharma—here, reducing a person (Draupadī) to a stake in a game.
In the dice-hall episode, Yudhiṣṭhira, overwhelmed by the vice of gambling and influenced by the assembled gamblers, proceeds to wager Draupadī. The narration frames this as an extreme and tragic consequence of his entanglement in dyūta.