Shloka 18
अध्याय ६४ — सभामध्ये क्रोध-निवारणम्
Restraint of wrath in the royal assembly
अव्याधिजं कटुजं तीक्ष्णमुष्णं यशोमुषं परुष॑ पूतिगन्धि । सतां पेयं यन्न पिबन्त्यसन्तो मन्युं महाराज पिब प्रशाम्य,महाराज! जो पी लेनेपर मानसिक रोगोंका नाश करनेवाला है, कड़वी बातोंसे जिसकी उत्पत्ति होती है, जो तीखा, तापदायक, कीर्तिनाशक, कठोर और दूषित प्रतीत होता है, जिसे दुष्टलोग नहीं पी सकते तथा जो सत्पुरुषोंके पीनेकी वस्तु है, उस क्रोधको पीकर शान्त हो जाइये
avyādhijaṁ kaṭujaṁ tīkṣṇam uṣṇaṁ yaśomuṣaṁ paruṣaṁ pūtigandhi | satāṁ peyaṁ yan na pibanty asanto manyuṁ mahārāja piba praśāmya ||
മഹാരാജാവേ! കുടിച്ചാൽ മാനസിക വ്യാധികളെ നശിപ്പിക്കുന്നതും, കയ്പ്പുള്ള വാക്കുകളിൽ നിന്നു ജനിക്കുന്നതും; തീക്ഷ്ണവും ദഹിപ്പിക്കുന്നതും, യശസ്സിനെ കവർന്നെടുക്കുന്നതും, പരുഷവും ദുർഗന്ധമുള്ളതുപോലെ തോന്നുന്നതും; അസത്പുരുഷന്മാർ കുടിക്കാനാകാത്തതും സത്പുരുഷന്മാർക്കു കുടിക്കാവുന്നതുമായ—ആ ക്രോധത്തെ കുടിച്ച് നിങ്ങൾ ശാന്തനാകുക.
विदुर उवाच
Educational Q&A
Anger is inherently bitter, burning, and reputation-destroying; the ethical ideal is to ‘drink’ it—i.e., absorb and master it—so that one becomes calm. The virtuous can restrain anger, while the wicked are ruled by it.
In the Sabha Parva’s court setting, Vidura counsels the king (Dhṛtarāṣṭra) to restrain his wrath and regain composure, warning that anger is foul and fame-stealing, and urging a kingly, dharmic self-control.