Shloka 2
जानन् वै मोहयसि मां नावि नौरिव संयता | स्वार्थे कि नावधानं ते उताहो द्वेष्टि मां भवान्,एक नौकामें बँधी हुई दूसरी नौकाके समान आप विदुरकी बुद्धिके आश्रित हैं। जानते हुए भी मुझे मोहमें क्यों डालते हैं, स्वार्थलाधनके लिये क्या आपमें तनिक भी सावधानी नहीं है अथवा आप मुझसे द्वेष रखते हैं?
jānan vai mohayasi māṃ nāvi naur iva saṃyatā | svārthe kiṃ nāvadhānaṃ te utāho dveṣṭi māṃ bhavān |
സത്യം അറിഞ്ഞിട്ടും എന്നെ എന്തിന് മോഹത്തിലാഴ്ത്തുന്നു—ഒരു വള്ളത്തിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട മറ്റൊരു വള്ളംപോലെ! നിങ്ങളുടെ സ്വാർത്ഥസാധനത്തിൽ അല്പമെങ്കിലും ജാഗ്രതയില്ലേ? അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ എന്നെ ദ്വേഷിക്കുന്നുവോ?
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how moral counsel can be misread by a power-seeking mind: Duryodhana interprets corrective guidance as either manipulation or personal hatred, revealing how attachment to self-interest (svārtha) distorts judgment and blocks ethical reflection.
In the Sabha Parva’s court setting, Duryodhana confronts an adviser who speaks with knowledge and restraint. Feeling checked and unsettled, he accuses the adviser of deliberately confusing him and questions whether the adviser is careless about ‘self-interest’ or secretly hostile toward him.