Shloka 36
Adhyāya 52 (Sabhā-parva): Vidura Invites Yudhiṣṭhira to Hastināpura for the Dice Match
शतशक्ष कुथांस्तत्र सिंहला: समुपाहरन् । सिंहलदेशके क्षत्रियोंने समुद्रका सारभूत वैदूर्य, मोतियोंके ढेर तथा हाथियोंके सैकड़ों झूल अर्पित किये ।।
śataśaḥ śaṅkhān tatra siṃhalāḥ samupāharan | siṃhaladeśakāḥ kṣatriyāḥ samudrasārabhūtaṃ vaidūryaṃ muktāpuñjāṃś ca hastināṃ ca śataśo jhūlān arpitavantaḥ || saṃvṛtā maṇicīraiḥ tu śyāmās tāmrāntalocanāḥ | upājahruḥ viśaś caiva śūdrāḥ śuśrūṣavas tathā ||
ദുര്യോധനൻ പറഞ്ഞു—“സിംഹളദേശത്തിൽ നിന്ന് അവർ നൂറുകണക്കിന് ശംഖുകളും കുഥകളും മറ്റു പല ഉപഹാരങ്ങളും കൊണ്ടുവന്നു. അവിടത്തെ ക്ഷത്രിയർ സമുദ്രസാരത്തിൽ നിന്നെന്നപോലെ വൈദൂര്യരത്നങ്ങൾ, മുത്തുകളുടെ കൂമ്പാരങ്ങൾ, ആനകളുടെ നൂറുകണക്കിന് ഝൂൽ-ഉപകരണങ്ങൾ എന്നിവ സമർപ്പിച്ചു. മണിചിത്രിത വസ്ത്രങ്ങളാൽ ദേഹം മൂടിയ, ശ്യാമവർണ്ണവും കണ്ണിന്റെ കോണുകളിൽ ചുവപ്പു ഛായയും ഉള്ള അവർ ആ ദാനസാമഗ്രികളോടെ കവാടത്തിൽ തടയപ്പെട്ട് നിന്നു. ബ്രാഹ്മണർ, കീഴടക്കപ്പെട്ട ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, സേവാഗ്രഹമുള്ള ശൂദ്രർ എന്നിവരും പുറമേ സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ച് അവിടെ ഉപഹാരങ്ങൾ അർപ്പിച്ചു.”
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how political power expresses itself through tribute and ceremonial giving: wealth, exotic goods, and public deference become instruments of legitimacy. Ethically, it invites reflection on the difference between genuine respect and compliance produced by conquest or fear.
In the royal assembly context, Duryodhana describes delegations—especially from Siṃhala—arriving with lavish gifts such as gems, pearls, and elephant caparisons. Various social groups are depicted presenting offerings, while the Siṃhala men stand at the gate with their tribute under court protocol.