Shloka 30
Dyūta-āhvāna: Śakuni’s Proposal, Vidura’s Warning, and the Summons of Yudhiṣṭhira
Sabhā-parva 51
शकास्तुषारा: कड़्काश्न रोमशा: शुद्धिणो नरा: । जिनकी लंबाई-चौड़ाई पूरी थी
śakās tuṣārāḥ kaṅkāś ca romaśāḥ śuṅgiṇo narāḥ |
ദുര്യോധനൻ പറഞ്ഞു—ശകർ, തുഷാരർ, കങ്കർ, രോമശർ, ശുങ്ഗിദേശീയർ എന്നിവർ രാജകവാടത്തിൽ തടയപ്പെട്ട് നിന്നിരുന്നു. അവർ സമ്പൂർണ്ണ കര-ഭേദം കൊണ്ടുവന്നു—ഉണ്ണ്, മൃഗരോമം, പട്ട്, പട്ടു/പട്ടാട എന്നിവയുള്പ്പെടെ ആയിരക്കണക്കിന് കോമള വസ്ത്രങ്ങൾ; മൃദുചർമ്മങ്ങൾ; തീക്ഷ്ണവും ദീർഘവുമായ ഖഡ്ഗങ്ങൾ, ഋഷ്ടി-ശക്തി, ഫരസുകൾ; പാശ്ചാത്യദേശത്തിലെ തീക്ഷ്ണ പരശുക്കൾ; നാനാവിധ രസ-സുഗന്ധങ്ങൾ; അനവധി രത്നങ്ങൾ. ഇവരോടൊപ്പം മറ്റു രാജാക്കന്മാരും ദൂരഗാമികളായ മഹാഗജങ്ങൾ, അപാരമായ അശ്വസംഖ്യ, സ്വർണം മുതലായ ഉപഹാരങ്ങൾ സഹിതം കവാടത്തിൽ കാത്തുനിന്നു—ഭേദം അർപ്പിക്കുവാൻ.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how political power is publicly performed through tribute and spectacle: wealth, weapons, and exotic goods become signs of sovereignty. Ethically, it invites reflection on the instability of pride founded on external display—an important undercurrent in the Sabha Parva, where grandeur and envy set the stage for later conflict.
Duryodhana describes (with emphasis on scale and variety) how many frontier peoples and kings are stopped at the royal gate, waiting to present tribute—garments, weapons, perfumes, jewels, elephants, horses, and gold—illustrating the immense reach and ceremonial dominance of the court at this moment in the story.