Shloka 118
Nāradasya Rājadharma-praśnāḥ
Nārada’s Examination of Royal Ethics
कच्चित् ते कृषितन्त्रेषु गोषु पुष्पफलेषु च । धर्मार्थ च द्विजातिभ्यो दीयेते मधुसर्पिषी,क्या तुम्हारे यहाँ खेतीसे उत्पन्न होनेवाले अन्न तथा फल-फूल एवं गौओंसे प्राप्त होनेवाले दूध, घी आदिमेंसे मधु (अन्न) और घृत आदि धर्मके लिये ब्राह्मणोंको दिये जाते हैं?
kaccit te kṛṣitantrēṣu gōṣu puṣpaphalēṣu ca | dharmārthaṃ ca dvijātibhyō dīyatē madhusarpīṣī ||
നാരദൻ പറഞ്ഞു—നിന്റെ രാജ്യത്ത് കൃഷിഫലങ്ങൾ, പശുക്കളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വസ്തുക്കൾ, പുഷ്പഫലങ്ങൾ മുതലായവ യഥാവിധി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടോ? കൂടാതെ ധർമ്മാർത്ഥമായി ദ്വിജന്മാർക്ക് (ബ്രാഹ്മണർക്കു) മധുവും ഘൃതവും മുതലായവ യഥോചിതമായി ദാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ടോ?
नारद उवाच
Educational Q&A
A ruler’s prosperity (agriculture, cattle, orchards) should be ethically directed: resources must support dharma through proper giving—especially sustaining the learned and ritual order via gifts like honey and ghee.
Nārada, in a sequence of probing questions about governance and righteousness, asks whether the kingdom’s produce and wealth are being used for religious duty—specifically, whether offerings and gifts are being duly given to the twice-born.