Shloka 386
Rājasūyābhiṣeka-darśana: Duryodhana’s Observation of the Consecration
भारत! मैं इस भूमण्डलमें द्यूतविद्याका विशेष जानकार हूँ, द्यूतक्रीड़ाका मर्म जानता हूँ; दाव लगानेका भी मुझे ज्ञान है तथा पासे फेंकनेकी कलाका भी मैं विशेषज्ञ हूँ ।। द्यूतप्रियश्न॒ कौन्तेयो न च जानाति देवितुम् । कुन्तीनन्दन युधिष्ठिरको जुआ खेलना बहुत प्रिय है, परंतु वे उसे खेलना जानते नहीं हैं
duryodhana uvāca | dyūtapriyaś ca kaunteyo na ca jānāti devitum |
ഹേ ഭാരതാ! ഈ ഭൂമണ്ഡലത്തിൽ ദ്യൂതവിദ്യയിൽ ഞാൻ പ്രത്യേകജ്ഞനാണ്; ദ്യൂതക്രീഡയുടെ മർമ്മം എനിക്കറിയാം. പന്തയം വെക്കുന്നതിന്റെ അറിവും, പാശം എറിയുന്ന കലയും ഞാൻ പൂർണ്ണമായി കൈവശപ്പെടുത്തിയവൻ. എന്നാൽ കൗന്തേയനായ യുധിഷ്ഠിരന് ചൂതാട്ടം ഏറെ പ്രിയം; പക്ഷേ കളിക്കാൻ അവനറിയില്ല.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
A personal weakness, when indulged, becomes an entry-point for unethical manipulation. The verse highlights how adharma often advances not by open force but by exploiting a vulnerable inclination under the cover of social or legal forms (a ‘game’ in the royal assembly).
In the royal assembly setting, Duryodhana expresses confidence that Yudhiṣṭhira’s fondness for gambling exceeds his skill, implying that Yudhiṣṭhira can be drawn into a dice match and defeated—setting the stage for the catastrophic gambling episode.