Shloka 27
Rājasūyābhiṣeka-darśana: Duryodhana’s Observation of the Consecration
शैक्यं रुक्मसहस्रस्य बहुरत्नविभूषितम् । शड्खप्रवरमादाय वासुदेवो5भिषिक्तवान्,वहाँ छींकेपर रखकर लाया हुआ एक हजार स्वर्ण-मुद्राओंका बना हुआ कलश रखा था, जिसमें अनेक प्रकारके रत्न जड़े हुए थे। उस पात्रमें स्थित समुद्रजलको उत्तम शंखमें लेकर श्रीकृष्णने युधिष्ठिरका अभिषेक किया था
śaikyaṃ rukma-sahasrasya bahu-ratna-vibhūṣitam | śaṅkha-pravaram ādāya vāsudevo 'bhiṣiktavān |
ദുര്യോധനൻ പറഞ്ഞു—ആയിരം സ്വർണ്ണമുദ്രകളാൽ നിർമ്മിതവും പലവിധ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കൃതവുമായ ഒരു മഹാപാത്രം അവിടെ വെച്ചിരുന്നു. അതിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന സമുദ്രജലം ഉത്തമ ശംഖത്തിൽ എടുത്ത് വാസുദേവൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ അഭിഷേകം നടത്തി.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
Ritual splendor and rightful sovereignty can provoke envy in the unrighteous; the ethical warning is that resentment toward dharmic success, rather than self-restraint and discernment, becomes a seed of adharma and conflict.
Duryodhana describes the ceremonial consecration connected with Yudhiṣṭhira’s royal elevation: Kṛṣṇa takes an excellent conch and performs the abhiṣeka using sea-water kept in a richly jeweled golden vessel, highlighting the grandeur that fuels Duryodhana’s jealousy.