Shloka 14
Dyūta-kathā-praśnaḥ — Inquiry into the Dice-Game Calamity
उग्र रुद्रे पशुपतिं महादेवमुमापतिम् | हरं शर्व वृषं शूलं पिनाकि कृत्तिवाससम्,'राजेन्द्र! तुम रातके अन्तमें स्वप्नमें उन वृषभध्वज भगवान् शंकरका दर्शन करोगे, जो नीलकण्ठ, भव, स्थाणु, कपाली, त्रिपुरान्तक, उग्र, रुद्र, पशुपति, महादेव, उमापति, हर, शर्व, वृष, शूली, पिनाकी तथा कृत्तिवासा कहलाते हैं
ugraṁ rudre paśupatiṁ mahādevam umāpatim | haraṁ śarvaṁ vṛṣaṁ śūlaṁ pinākī kṛttivāsasam ||
ഉഗ്രൻ, രുദ്രൻ, പശുപതി, മഹാദേവൻ, ഉമാപതി; ഹരൻ, ശർവൻ; വൃഷധ്വജൻ, ശൂലധാരി, പിനാകധാരി, കൃത്തിവാസൻ— ഇത്തരത്തിലുള്ള ശിവനെ (നീ സ്വപ്നത്തിൽ) ദർശിക്കും. ഹേ രാജാധിരാജാ! രാത്രിയുടെ അവസാനം നീ അവനെ സ്വപ്നത്തിൽ കാണും.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes reverent recognition of the divine through Śiva’s many epithets, suggesting that the Supreme can be approached and understood through multiple names and attributes—each highlighting a facet of cosmic sovereignty, protection, and ascetic power.
Vaiśampāyana describes (to the king) an impending dream-vision at night’s end in which the king will behold Śiva, identified through a litany of well-known names and insignia (trident, Pināka bow, hide garment, bull emblem), marking the vision as a significant omen or divine encounter.