Shloka 32
Adhyāya 45 — Duryodhana’s Distress, Śakuni’s Counsel, and the Summons for Dyūta
रहश्न केचिद् वार्ष्णेयं प्रशशंसुर्नराधिपा: । केचिदेव सुसंरब्धा मध्यस्थास्त्वपरेडभवन्,कुछ राजा एकान्तमें भगवान् श्रीकृष्णकी प्रशंसा करने लगे। कुछ ही भूपाल अत्यन्त क्रोधके वशीभूत हो रहे थे तथा कुछ लोग तटस्थ थे
rahasyaṁ kecid vārṣṇeyaṁ praśaśaṁsur narādhipāḥ | kecid eva susaṁrabdhā madhyasthās tv apare 'bhavan |
ചില രാജാക്കന്മാർ രഹസ്യമായി വാർഷ്ണേയനായ ശ്രീകൃഷ്ണനെ പുകഴ്ത്താൻ തുടങ്ങി. ചിലർ അത്യന്തം കോപത്തിൽ കലങ്ങിപ്പോയി; മറ്റുചിലർ നിഷ്പക്ഷമായി നിന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Public assemblies often fracture into praise, hostility, and neutrality; ethically, the verse highlights how admiration for virtue and power can provoke envy and anger, while neutrality may signal caution or moral hesitation in a charged political moment.
In the royal gathering, reactions to Kṛṣṇa diverge: some rulers privately commend him, some become openly inflamed with anger, and others choose to remain neutral—foreshadowing factional alignments and escalating conflict.