Shloka 10
सौवीरान् प्रति यातां च बभ्रोरेष तपस्विन: । भार्यामभ्यहरन्मोहादकामां तामितो गताम्,“इतना ही नहीं, इसने तपस्वी बभ्रुकी पत्नीका, जो यहाँसे द्वारका जाते समय सौवीरदेश पहुँची थी और इसके प्रति जिसके मनमें तनिक भी अनुराग नहीं था, मोहवश अपहरण कर लिया
sauvīrān prati yātāṃ ca babhror eṣa tapassvinaḥ | bhāryām abhyaharan mohād akāṃāṃ tām ito gatām ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഇതുമാത്രമല്ല; ഇവിടെ നിന്ന് ദ്വാരകയിലേക്കു പോകുമ്പോൾ സൗവീരദേശത്തെത്തിയ തപസ്വി ബഭ്രുവിന്റെ ഭാര്യയെ—അവൾക്ക് ഇയാളോടു ലേശമെങ്കിലും ആഗ്രഹമില്ലായിരുന്നിട്ടും—ഇയാൾ മോഹവശാൽ അപഹരിച്ചു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that actions driven by moha (delusion) can lead to grave adharma—here, the forcible taking of an unwilling woman and the violation of an ascetic’s household, both treated as serious ethical transgressions.
Vaiśampāyana reports an additional wrongdoing: a man abducts the ascetic Babhru’s wife while she is traveling toward Dvārakā and has reached Sauvīra, despite her lack of any affection or consent.