Shloka 9
सभा पर्व, अध्याय ३७ — युधिष्ठिरस्य भीष्मोपदेशः
Yudhiṣṭhira’s Consultation and Bhīṣma’s Counsel in the Assembly
भीष्मका युधिष्ठटिरको श्रीकृष्णकी महिमा बताना 5 है 22 + 64 ॥/ ५ शिशुपालका युद्धके लिये उद्योग ऋत्विजं मन्यसे कृष्णमथ वा कुरुनन्दन । द्वैपायने स्थिते वृद्धे कं कृष्णो<र्चितस्त्वया,कुरुकुलको आनन्दित करनेवाले युधिष्ठिर! अथवा यदि यह कहा जाय कि तुम कृष्णको अपना ऋत्विज् समझते हो तो ऋत्विजोंमें भी सबसे वृद्ध द्वैधायन वेदव्यासके रहते हुए तुमने कृष्णकी अग्रपूजा कैसे की?
ṛtvijaṁ manyase kṛṣṇam atha vā kurunandana | dvaipāyane sthite vṛddhe kaṁ kṛṣṇo 'rcitas tvayā ||
ശിശുപാലൻ പറഞ്ഞു—ഹേ കുരുവംശത്തിന്റെ ആനന്ദമായ യുധിഷ്ഠിരാ! നീ കൃഷ്ണനെ നിന്റെ ഋത്വിജ് (യജ്ഞപുരോഹിതൻ) എന്നു കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, ഋത്വിജന്മാരിൽ വൃദ്ധനായ ദ്വൈപായന വ്യാസൻ ഇവിടെ നില്ക്കെ കൃഷ്ണനു അഗ്രപൂജ എങ്ങനെ നൽകി?
शिशुपाल उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds a dharmic tension between ritual hierarchy (honoring the elder sage and proper priestly roles) and exceptional honor granted to a figure deemed supremely worthy. It raises the ethical question of when established precedence may be overridden by perceived merit or divinity.
During Yudhiṣṭhira’s royal sacrifice/assembly where Kṛṣṇa receives the foremost honor (agrāpūjā), Śiśupāla publicly challenges the decision. He argues that if a priestly rationale is offered, it is inconsistent because Vyāsa—an elder and authoritative sage—is present, yet Kṛṣṇa was honored first.