Shloka 7
सभा पर्व, अध्याय ३७ — युधिष्ठिरस्य भीष्मोपदेशः
Yudhiṣṭhira’s Consultation and Bhīṣma’s Counsel in the Assembly
अथ वा वासुदेवो5पि प्रियकामो<नुवृत्तवान् । द्रपदे तिष्ठति कथं माधवो5हति पूजनम्,अथवा यह मान लिया जाय कि वासुदेव कृष्ण तुमलोगोंका प्रिय चाहनेवाला और तुम्हारा अनुसरण करनेवाला सुहृद् है, इसीलिये तुमने इसकी पूजा की है, तो यह भी ठीक नहीं है, क्योंकि तुम्हारे सबसे बड़े सुहृद् तो राजा ट्रुपद हैं। उनके रहते यह माधव पूजा पानेका अधिकारी कैसे हो सकता है। कुरुनन्दन! अथवा यह समझ लें कि तुम कृष्णको आचार्य मानते हो, फिर भी आचार्योमें भी बड़े-बूढ़े द्रोणाचार्यके रहते हुए इस यदुवंशीकी पूजा तुमने क्यों की है?
atha vā vāsudevo 'pi priyakāmo 'nuvṛttavān | drupade tiṣṭhati kathaṁ mādhavo 'rhati pūjanam ||
അല്ലെങ്കിൽ വസുദേവ-കൃഷ്ണൻ നിങ്ങളെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടാനുസരണം നടക്കുന്നവനാണെന്ന് കരുതി നിങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ പൂജിച്ചു എന്നു വയ്ക്കാം—എങ്കിലും അത് യുക്തമല്ല. കാരണം നിങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ സുഹൃത്ത് രാജാവ് ദ്രുപദൻ ഇവിടെ സന്നിഹിതനാണ്; അദ്ദേഹം ഇരിക്കെ മാധവൻ എങ്ങനെ പൂജാർഹനാകും? പിന്നെ നിങ്ങൾ കൃഷ്ണനെ ആചാര്യനെന്ന് പറയുന്നുവെങ്കിൽ, ആചാര്യന്മാരിൽ ജ്യേഷ്ഠനായ ദ്രോണൻ ഉണ്ടായിരിക്കെ ഈ യാദവനു എന്തിന് അഗ്ര-അർഹണ നൽകി?
शिशुपाल उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the dharmic idea of precedence in public honor: in assemblies, respect is expected to follow recognized hierarchies—seniority, benefaction, and established roles (friend, elder, teacher). Śiśupāla uses this norm to argue that honoring Kṛṣṇa over figures like Drupada (as chief ally) or Droṇa (as senior teacher) violates accepted protocol.
During Yudhiṣṭhira’s Rājasūya-related assembly, the question of who should receive the foremost honor becomes contentious. Śiśupāla publicly attacks the decision to honor Kṛṣṇa, offering alternative justifications (Kṛṣṇa as a pleasing follower or as an ācārya) and rejecting them by citing Drupada’s friendship and Droṇa’s seniority as reasons Kṛṣṇa should not receive the highest worship.