Shloka 153
Adhyāya 32: Rājasūya-Dīkṣā and Appointment of Court Offices (राजसूयदीक्षा तथा अधिकारविनियोगः)
रत्नानि भूरीण्यादाय सम्प्रतस्थे युधाम्पति: । राजन! राजा शल्यने सत्कारके योग्य नकुलका यथावत् सत्कार किया। शल्यसे भेंटमें बहुत-से रत्न लेकर योद्धाओंके अधिपति माद्रीकुमार आगे बढ़ गये
ratnāni bhūrīṇy ādāya sampratasthe yudhāmpatiḥ | rājan! rājā śalyane satkārake yogyaḥ nakulaḥ yathāvat satkāraṃ cakāra | śalyase bheṭe bahūni ratnāni gṛhītvā yoddhṝṇām adhipatiḥ mādrīkumaras tatra agre babhūva ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—അനവധി രത്നങ്ങൾ എടുത്തുകൊണ്ട് യോദ്ധാക്കളുടെ അധിപൻ മുന്നോട്ട് പുറപ്പെട്ടു. രാജൻ, രാജാവ് ശല്യൻ സത്കാരാർഹനായ നകുലനെ യഥാവിധി ആദരിച്ച് আতിഥ്യം നൽകി. തുടർന്ന് ശല്യനു ഭേദമായി അനവധി രത്നങ്ങൾ കൈവഹിച്ചു മാദ്രിസുതൻ, യോദ്ധാക്കളിൽ നായകൻ, മുന്നോട്ട് പ്രസ്ഥാനം ചെയ്തു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct through satkāra—proper hospitality and honor to a guest/king—and the ethical role of gifts (bheṭā) as a socially binding act of respect, even when political circumstances may be complex.
Nakula, described as a leader among warriors and son of Mādrī, duly honors King Śalya with appropriate hospitality and then proceeds carrying many jewels as a gift intended for Śalya.