Shloka 6
Jarāsandha-nipātana, rāja-mokṣa, and rājasūya-sāhāyya-prārthanā
Jarāsandha’s fall, liberation of kings, and request for support
तस्य मेडद्य स्थितस्येह स्वधर्मे नियतात्मन: । अनागसं प्रजानां च प्रमादादिव जल्पथ,मैं अपने मनको वशमें रखकर सदा स्वधर्म (क्षत्रियधर्म)-में स्थित रहता हूँ। प्रजाओंका भी कोई अपराध नहीं करता, ऐसी दशामें भी आपलोग प्रमादसे ही मुझे शत्रु या अपराधी बता रहे हैं
tasya medadya sthitasyeha svadharme niyatātmanaḥ | anāgasaṃ prajānāṃ ca pramādād iva jalpatha |
ഇന്ന് ഞാൻ ഇവിടെ എന്റെ സ്വധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു, മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട്. പ്രജകളോടും ഞാൻ യാതൊരു കുറ്റവും ചെയ്തിട്ടില്ല. എന്നിട്ടും നിങ്ങൾ അശ്രദ്ധയാൽ എന്നെ ശത്രുവെന്നോ കുറ്റക്കാരനെന്നോ വിളിച്ചുപറയുന്നു.
जरासंध उवाच
Educational Q&A
Jarāsandha frames moral legitimacy in terms of svadharma (a ruler’s ordained duty) and niyama (self-restraint), claiming that blameless governance and disciplined conduct should not be met with careless accusations.
In the Sabha Parva context, Jarāsandha responds defensively to opponents who treat him as culpable; he asserts he is established in kṣatriya-duty and has not wronged the subjects, so calling him an offender is, in his view, mere pramāda (heedless misjudgment).