Shloka 35
Jarāsandha-nipātana, rāja-mokṣa, and rājasūya-sāhāyya-prārthanā
Jarāsandha’s fall, liberation of kings, and request for support
सत्यसंधो जरासंधं भुवि भीमपराक्रमम् । भागमन्यस्य निर्दिष्टमवध्यं मधुभिम्मुधे,जनमेजय! मनस्वी पुरुषोंमें सर्वश्रेष्ठ, सत्यप्रतिज्ञ, मनुष्योंमें सिंहके समान पराक्रमी, वसुदेवपुत्र एवं बलरामके छोटे भाई भगवान् मधुसूदनने दिव्य दृष्टिसे स्मरण करके यह जान लिया था कि सिंहके समान पराक्रमी, बलवानोंमें श्रेष्ठ और भयानक पुरुषार्थ प्रकट करनेवाला यह राजा जरासंध युद्धमें दूसरे वीरका भाग (वध्य) नियत किया गया है। यदुवंशियोंमेंसे किसीके हाथसे उसकी मृत्यु नहीं हो सकती, अतः ब्रह्माजीके आदेशकी रक्षा करनेके लिये उन्होंने स्वयं उसे मारनेकी इच्छा नहीं की
satyasaṃdho jarāsaṃdhaṃ bhuvi bhīmaparākramam | bhāgam anyasya nirdiṣṭam avadhyaṃ madhubhin mudhe, janamejaya ||
ജനമേജയാ! സത്യസന്ധനായ മധുസൂദനൻ ദിവ്യദൃഷ്ടിയാൽ അറിഞ്ഞു: ഭൂമിയിൽ ഭീമസമാന പരാക്രമമുള്ള ജരാസന്ധൻ യുദ്ധത്തിൽ മറ്റൊരു വീരന്റെ ‘ഭാഗം’ (വധ്യൻ) ആയി നിർദ്ദിഷ്ടനാണ്; അതിനാൽ മധുസൂദനാൽ അവൻ അവധ്യനാണ്।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when one has the power to act, dharma may require restraint: outcomes are sometimes allotted by a higher ordinance, and ethical action includes honoring rightful agency and the destined course rather than acting from mere capability.
Vaiśampāyana explains that Kṛṣṇa (Madhusūdana) knows Jarāsandha is destined to be slain by someone else in battle; therefore Kṛṣṇa does not kill him himself, preserving the ordained arrangement.