Shloka 463
Samrāt-Lakṣaṇa and the Counsel to Check Jarāsandha (सम्राट्-लक्षणं जरासन्ध-प्रतिबाधा-परामर्शः)
पतिघ्नं मे जहीत्येवं पुन: पुनररिंदम । शत्रुदमन राजेन्द्र! फिर जब पतिके शोकसे पीड़ित हुई कंसकी कमललोचना भार्या अपने पिता मगधनरेश जरासंधके पास जाकर उसे बार-बार उकसाने लगी कि मेरे पतिके घातकको मार डालो
patighnaṁ me jahīty evaṁ punaḥ punar arindama | śatrudamana rājendra |
“എന്റെ ഭർത്താവിനെ കൊന്നവനെ വധിക്കൂ”—എന്നിങ്ങനെ അവൾ അവനെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉത്തേജിപ്പിച്ചു. രാജേന്ദ്രാ! ഭർത്തൃവിയോഗശോകത്തിൽ പീഡിതയായ കംസന്റെ കമലനയനയായ ഭാര്യ പിതാവായ മഗധരാജൻ ജരാസന്ധന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു, പുനഃപുനഃ പ്രതികാരം തേടാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു।
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The passage underscores an ethical pressure-point in epic politics: grief-driven revenge can compel rulers toward violence. It invites reflection on whether a king should act from personal provocation or from broader dharma—public welfare, proportionality, and just cause.
After Kaṁsa’s death, his widow, overwhelmed by sorrow, approaches her father Jarāsandha of Magadha and repeatedly urges him to kill her husband’s slayer. Kṛṣṇa recounts this to explain how Jarāsandha was stirred toward hostility and war.