Shloka 51
ते वर्धयित्वा नृपतिं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् । जितकाशिनो लब्धलक्ष्या युद्धशौण्डा: प्रहारिण:
te vardhayitvā nṛpatiṁ dharmātmānaṁ yudhiṣṭhiram | jitakāśino labdhalakṣyā yuddhaśauṇḍāḥ prahāriṇaḥ ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അവർ വിജയംകൊണ്ട് ഉല്ലസിച്ചു; അവരുടെ ലക്ഷ്യം സിദ്ധിച്ചു. യുദ്ധത്തിൽ നിപുണരും പ്രഹാരത്തിൽ പ്രബലരുമായ അവർ ധർമ്മാത്മാവായ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരനെ അഭിനന്ദിച്ചു; സ്തുതിവചനങ്ങളാൽ ശത്രുസന്താപകരായ ശ്രീകൃഷ്ണനെയും അർജുനനെയും പുകഴ്ത്തി; സന്തോഷത്തോടെ സ്വന്തം ശിബിരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid warfare, the passage foregrounds dharma and proper conduct: honoring a righteous leader (Yudhiṣṭhira) and acknowledging the decisive, dharma-aligned agency of Kṛṣṇa and Arjuna. Victory is framed not merely as conquest but as the fulfillment of a rightful aim, accompanied by respectful praise and orderly return.
After a successful engagement, the warriors rejoice as victors. They congratulate King Yudhiṣṭhira, praise Kṛṣṇa and Arjuna for afflicting the enemy, and then happily go back to their camp.