Shloka 14
रथैव॑रेषून्मथितै: सुकल्पै: सयोधश-्त्रैश्व वरायुधैर्ध्वजै: । विशीर्णयोक्त्रैविनिकृत्तबन्धनै- निकृत्तचक्राक्षयुगत्रिवेणुभि:,सजे-सजाये रथ बाणोंके आघातसे मथ डाले गये हैं। उनके साथ जो योद्धा, शस्त्र, श्रेष्ठ आयुध और ध्वज आदि थे, उनकी भी यही दशा हुई है। उनके पहिये, बन्धनरज्जु, धुरे, जूए और त्रिवेणु काष्ठके भी टुकड़े-टुकड़े हो गये हैं
rathavareṣūnmathitaiḥ sukalpaiḥ sayodhaśastraiś ca varāyudhair dhvajaiḥ | viśīrṇayoktrair vinikṛttabandhanair nikṛttacakrākṣayugatriveṇubhiḥ ||
ശല്യൻ പറഞ്ഞു— നന്നായി നിർമ്മിച്ച ശ്രേഷ്ഠ രഥങ്ങൾ പോലും അമ്പുകളുടെ പ്രഹരത്തിൽ തകർന്നുപോയി. അവയോടൊപ്പം യോദ്ധാക്കൾ, ശസ്ത്രങ്ങൾ, ഉത്തമായുധങ്ങൾ, ധ്വജങ്ങൾ എന്നിവയും അതേ വിധം നശിച്ചു. കയറുകൾ കീറിപ്പോയി, ബന്ധനങ്ങൾ മുറിഞ്ഞു; ചക്രം, അക്ഷം, യുഗം, ത്രിവേണു മരപ്പിണ്ഡം വരെ കഷണങ്ങളായി.
शल्य उवाच