Shloka 85
छिन्ने शरे सर्पमुखे च घोरे पार्थेन तस्मिन् विषसाद कर्ण: । अमृष्यमाणो व्यसनानि तानि हस्तौ विधुन्वन् स विगर्हमाण:
chinne śare sarpamukhe ca ghore pārthena tasmin viṣasāda karṇaḥ | amṛṣyamāṇo vyasanāni tāni hastau vidhunvan sa vigarhamāṇaḥ ||
പാർത്ഥൻ (അർജുനൻ) ആ ഭീകരമായ സർപ്പമുഖ അമ്പിനെ ഛേദിച്ചപ്പോൾ കർണ്ണൻ വിഷാദത്തിലാഴ്ന്നു. തുടർച്ചയായി വന്ന ദുരന്തങ്ങൾ സഹിക്കാനാകാതെ, കൈകൾ കുലുക്കിക്കൊണ്ട് കലങ്ങിപ്പോയി, ധർമ്മത്തെയേ തന്നെ നിന്ദിക്കാൻ തുടങ്ങി.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical fault-line in crisis: when misfortunes pile up, a warrior may lose steadiness and begin to blame dharma itself. The implied lesson is that true adherence to dharma is tested precisely under adversity; despair and reproach do not restore right order, but self-mastery and discernment do.
Sanjaya reports that Arjuna cuts down Karna’s terrifying serpent-faced missile. This reversal, amid other setbacks, overwhelms Karna; he becomes dejected, gestures in agitation, and begins to speak in a reproachful manner—interpreted in context as censuring dharma/fate for his predicament.