Shloka 54
उसी वैरको याद करके यह अवश्य अपने वधके लिये ही तुमसे भिड़ना चाहता है। शत्रुसूदन! आकाशसे गिरती हुई प्रज्वलित उल्काके समान आते हुए इस सर्पको देखो ।।
sañjaya uvāca | tataḥ sa jiṣṇuḥ parivṛtya roṣāc ciccheda ṣaḍbhir ati-niśitaiḥ sudhāraiḥ | nāgaṃ viyad-tiryag ivotpatantaṃ sa chinna-gātro nipapāta bhūmau ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു— തുടർന്ന് ജിഷ്ണു (അർജുനൻ) ക്രോധത്തോടെ തിരിഞ്ഞ്, അത്യന്തം മൂർച്ചയുള്ള നന്നായി തീർത്ത ആറു അമ്പുകളാൽ ആകാശത്തിൽ തിരശ്ചീനമായി ചാടിപ്പായുന്ന ആ നാഗത്തെ ഛേദിച്ചു. അവയവങ്ങൾ മുറിഞ്ഞതിനാൽ അത് ഭൂമിയിൽ വീണു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that actions driven by old enmity and vengeance can be met by swift, skillful resistance; it also shows the tension between righteous martial duty and the surge of anger in battle.
Sañjaya narrates that Arjuna, turning back in anger, strikes a serpent that is darting through the sky and cuts it apart with six sharp arrows, causing it to fall to the ground dismembered.