Shloka 36
सुरोत्तमैरप्यविषद्मर्दितुं प्रसहा नागेन जहार तद् वृष: । स दुष्टभावो वितथप्रतिज्ञ: पं किक, 0 तमर्जुनस्य
surottamair apy aviṣad mardituṃ prasahā nāgena jahāra tad vṛṣaḥ | sa duṣṭabhāvo vitathapratijñaḥ paṃ kika, 0 tam arjunasya
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അത് ദേവോത്തമർക്കും സഹിക്കാനാകാത്ത പ്രഹരമായിരുന്നു; എങ്കിലും ആ നാഗൻ ബലമായി അതിനെ അപഹരിച്ചു. ദുഷ്ടഭാവവും വ്യാജവ്രതവും ഉള്ള ആ സർപ്പം പാർഥന്റെ തലയിൽ നിന്നു ആ മുകുടം കവർന്നു കൊണ്ടുപോയി—അർജുനന്റെ യുദ്ധഗതിയിൽ ഇത് അശുഭമായൊരു വഴിത്തിരിവായി.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores an ethical warning: when one acts with duṣṭa-bhāva (malicious intent) and becomes vitatha-pratijña (false to one’s vows), strength and status cannot secure victory; moral failure invites reversal and loss of control.
Sañjaya describes a dramatic moment in the battle where a mighty figure—likened to a bull among men—is forcibly seized and carried off by a Nāga (serpent), and this event is framed as a troubling development connected with Arjuna’s ongoing combat.