अभिशन्ञो युद्धधर्माणां वेदान्तावभूथाप्लुत: । दिव्यास्त्रविदमेयात्मा कार्तवीर्यसमो युधि
sañjaya uvāca |
abhiśaṅño yuddhadharmāṇāṃ vedāntāvabhūthāplutaḥ |
divyāstravid ameyātmā kārtavīryasamo yudhi ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—പാണ്ഡുനന്ദനേ! നീ യുദ്ധധർമ്മങ്ങളിൽ പൂർണ്ണമായി അഭ്യസിച്ചവൻ. വേദാന്താധ്യയനം എന്ന യജ്ഞം സമാപ്തമാക്കി, അതിന്റെ അവഭൃഥസ്നാനവും ചെയ്തതുപോലെ നീ നിലകൊള്ളുന്നു. നീ ദിവ്യാസ്ത്രവിദൻ; നിന്റെ ആത്മബലം അളവറ്റത്; യുദ്ധത്തിൽ നീ കാർത്തവീര്യ അർജുനനോടു തുല്യമായ പരാക്രമശാലി.
संजय उवाच
The verse links martial excellence with ethical discipline: true battlefield prowess is grounded in knowledge of yuddha-dharma (righteous rules of war) and in inner purification symbolized by completing Vedānta-study as a ‘sacrifice’ culminating in the avabhṛtha bath.
Sañjaya addresses a Pāṇḍava (Pāṇḍunandana), praising him as learned in the codes of war, spiritually refined through Vedāntic study, skilled in divine weapons, and equal in battle to the legendary Kārtavīrya Arjuna.