Shloka 29
निसर्गतस्ते तव वीर बान्धवा: पुनश्न साम्ना समवाप्ठ॒हि प्रभो । त्वयि प्रसन्ने यदि मित्रतां गते हितं कृतं स्थाज्जगतस्त्वयातुलम्,“वीर! एक तो वे तुम्हारे जन्मजात भाई हैं; अतः सहज मित्र हैं। प्रभो! फिर तुम संधि करके उन्हें अपना मित्र बना लो। यदि तुम प्रसन्नतापूर्वक पाण्डवोंसे मित्रता स्वीकार कर लो तो तुम्हारे द्वारा संसारका अनुपम हित हो सकता है”
nisargatas te tava vīra bāndhavāḥ punaś ca sāmnā samavāpnuhi prabho | tvayi prasanne yadi mitratāṁ gate hitaṁ kṛtaṁ syāj jagatas tvayātulam ||
വീരാ! അവർ ജന്മബന്ധുക്കളാണ്—അതുകൊണ്ട് സഹജമിത്രങ്ങൾ. പ്രഭോ! എങ്കിലും സാമോപായത്തിലൂടെ, സന്ധി ചെയ്ത് അവരെ വീണ്ടും മിത്രങ്ങളാക്കുക. നീ പ്രസന്നനായി പാണ്ഡവരോടു സൗഹൃദം സ്വീകരിച്ചാൽ, നിനക്കാൽ ലോകത്തിന് അതുല്യമായ ഹിതം സംഭവിക്കും.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid inevitable conflict, ethical counsel prioritizes reconciliation: since kinship creates a natural bond, one should attempt sāman (peaceful persuasion) and alliance, aiming at jagaddhita—benefit for the wider world—rather than personal victory.
Sañjaya urges a powerful warrior-lord to abandon hostility and re-establish friendship with the Pāṇḍavas, arguing that they are relatives by birth and that the ruler’s gracious acceptance of peace could bring unparalleled welfare to the world.