Shloka 94
कपिश्रेष्ठस्तु पार्थस्य व्यादितास्य इवान्तक: । दंष्टाभिर्भीषयन् भाभिद्दुर्निरी क्ष्यो रविर्यथा
kapiśreṣṭhas tu pārthasya vyāditāsya ivāntakaḥ | daṃṣṭrābhir bhīṣayan bhābhid durnirīkṣyo ravir yathā ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—പാർത്ഥന്റെ (അർജുനന്റെ) രഥത്തിൽ കപിശ്രേഷ്ഠൻ ഇരുന്നിരുന്നു; വായ് പിളർത്തിയ അന്തകനെപ്പോലെ, തന്റെ ദംഷ്ട്രകളാൽ എല്ലാവരെയും ഭീതിപ്പെടുത്തി. തന്റെ പ്രഭയാൽ അവൻ സൂര്യനെപ്പോലെ ദീപ്തനായി; അവനെ നോക്കുക തന്നെ ദുഷ്കരമായിരുന്നു॥
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of dharmic alliance: when a righteous warrior is supported by divine guardianship (Hanumān), his presence becomes morally and psychologically overwhelming—symbolized by Death-like terror and sun-like radiance—suggesting that inner righteousness and divine favor can decide outcomes beyond mere weaponry.
Sañjaya describes the battlefield sight of Arjuna’s chariot bearing the foremost monkey (Hanumān), portrayed with a gaping mouth and bared fangs, radiating like the sun and terrifying opponents—an omen of formidable protection and strength on Arjuna’s side.